De dagbladjournalist Hans Hopman (1957) heeft een antenne voor het bijzonderenin het leven om hem heen. Bij het horen van verhalen staat de zender op ontvangen en inhaleert hij de vertellingen over vroeger als frisse lucht in hte vroege voorjaar.

Dit tweede deel van Ootjes jonge jaren bevat weer heel andere onderwerpen dan het eerste deel. Aan bod komen de thema's: rijkdom en armoede, sociale leven, hard werken, straathandel, middenstanders, schoolleven, visserij en bijgeloof. Verder is opnieuw een aantal veranderende beroepen opgenomen.

Hopman laat met Ootjes jonge jaren een standaardwerk verschijnen boordevol vertellingen en voorzien van honderden foto's. Zijn publicatie staat niet alleen model voor zijn geboortedorp, maar ook voor het dagelijkse leven in een groot deel van het Nederland uit de eerste helft van de twintigste eeuw.